جاده روشنی از زمین تا آسمان
55 بازدید
تاریخ ارائه : 1/2/2013 1:23:00 PM
موضوع: ادبیات فارسی

چشم‌ها! بیایید که با هم ببینیم. گوش‌ها! بیایید تا با هم به دنبال ترانه‌های سبزی بگردیم و با کلامی آشنا شویم که از افق دیدمان پنهان مانده است. شاید کبوتر بی‌قراری شویم، در آسمان مناجات او به پرواز درآییم، کم کم از سراب‌های خیال و سراب‌های گناه به درآییم. ساعتی با کلماتش همنشین شویم، در بارگاه حضرتش سر فرود آوریم، در برابر او خضوع کنیم، شاید فیض حضرت حق نصیب دل‌های گنهکار ما شود.

«ای دانای رازها و رمزها که سایه اندیشه‌ها را در فکرها می‌شناسی و اسرار ما را ناگفته، می‌دانی و ننوشته‌ها را می‌خوانی»...

«آن کس به سلامت ماند که در پناه تو جای گیرد و آن جان از نعمت دانش برخوردار باشد که به هدایت تو راه‌گیرد و آن دست به غنیمت رسد که دست‌توانای تو دستگیر او شود».

خداوندا، لحظه لحظه‌ روشنی را در دلم بیشتر احساس می‌کنم. خداوندا، جرعه‌های ناب کلام امام سجاد علیه السلام بود که مرا به سوی تو دعوت کرد و خداوندا، مدیون قرآن و کلمات اهل‌بیت علیهم السلام توأم. دلم می‌خواهد یک دل سیر گریه کنم، شب‌ها به پرواز درآیم و جاده روشنی را از زمین تا آسمان به یاد تو سیر کنم.

«در میان گدایان کوی تو، کسی از من گداتر نیست؛ اگر چه همگان در پیشگاه جلال و عظمت تو ذلیل‌اند، ولی من خویشتن را از همگان ذلیل‌تر بینم».

از تو خواهم که فقر مرا با غنای بی‌انتهای خویش جبران فرمایی و فروغ امید را در دل امیدوار من فرو ننشانی.

ای پروردگار مهربان، اکنون که از شیطان بریده‌ایم و به سوی تو پیوسته‌ایم، حالا که پیشانی شرمسار خویش را بر درگاه تو به خاک توبه و انابه گذاشته‌ایم، ترک ما مگوی و طرد ما روا مدار. یا ارحم الراحمین.

برگرفته از دعای دهم صحیفه سجادیه